Κυριακή, 30 Μάρτιος 2014 13:23

ΤΟΣΟΙ ΑΣΤΕΓΟΙ ΚΙ ΕΣΕΙΣ ΦΡΟΝΤΙΖΕΤΕ ΤΑ ΖΩΑ;

>Φώτης Χριστοδουλίδης Αρθρογράφος: Φώτης Χριστοδουλίδης

Ο λόγος που ξεκίνησα να αρθρογραφώ, είναι για να στηλιτεύσω τον παραλογισμό όπου τον βλέπω μπροστά μου.

Αυτό βέβαια το κάνω δειγματοληπτικά, γιατί έτσι κι αλλιώς,με την ηλιθιότητα και οι θεοί, μάταια πολεμούν.

Εγώ δεν είμαι θεός, αλλά δεν μπορώ να μη δώσω το μερτικό μου σε αυτόν τον μάταιο πόλεμο.

Ο πόλεμος δεν θα κερδηθεί, αλλά με κάθε παράλογο επιχείρημα που καταρρίπτεται κερδίζεται και μια μικρή μάχη και η κοινωνία μας γίνεται λίγο καλύτερη.

Ακόμα και ένας άνθρωπος να μάθει να αναγνωρίζει ένα εσφαλμένο επιχείρημα και να απαντάει ανάλογα, η κοινωνία θα γίνει καλύτερη κατά έναν άνθρωπο.

Το πόνημα αυτό το γράφω με αφορμήμια φεϊσμπουκική κουβέντα.

Στο Facebook είναι γνωστό ότι κάποιοι βάζουν τον ψεύτικο εαυτό τους, παίρνουν το θάρρος του υπερήρωα, αποκτούν ψευδείς περγαμηνές ή απλά λένε αυτά που δεν θα τολμούσαν να πουν δημόσια.

Είναι όπως στο κωλόμπαρο, μόνο που δεν χρειάζεται αλκοόλ και κωλοτριψίματα για να πάρεις θάρρος.

Απλά βάζεις τη διαδικτυακή σου μπέρτα και είσαι ο μπάτμαν, ο σούπερμαν, ο στρατηγικός αναλυτής, ο φιλόσοφος, ο γκομενιάρης κλπ.

Σε μια τέτοια κουβέντα λοιπόν στο διαδίκτυο, αναφέρθηκε ότι υπάρχουν άστεγοι με τους οποίους δεν ασχολούνται οι ενεργοί φιλόζωοι.

Συγκεκριμένα γράφτηκε:«τόσοι άστεγοι και εσείς ασχολείστε με τα ζώα;».

Πρώτα από όλα, θα ομολογήσω ότι δεν έχω κάνει το παραμικρό για τα ζώα πέρα από κοινοποιήσεις σχετικά με υιοθεσίες αδέσποτων και από μερικά κομμάτια τυρόπιτας που δίνω σε ένα συγκεκριμένο σκύλο, κάθε πρωϊ που τον βλέπω.

Δεν μπορείς να με πεις, ούτε και ενεργό φιλάνθρωπο.

Δεν έχω κάνει κάτι τρομερό για τους ανθρώπους.

Έχω δώσει μερικά ψιλά σε επαίτες, σε μια τράπεζα για τα παιδικά χωριά SOS, κάτι λίγα σεντς σε street artists, μέχρι εκεί.

Όμως, η διαφορά είναι ότι εγώ δεν κατηγορώ κάποιον που είναι ανώτερος από μένα σε αυτό το θέμα και ενδιαφέρεται για το πλάσμα δίπλα του.

Είτε μιλάμε για άνθρωπο, είτε για ζώο.

Ένα επιχείρημα του τύπου, "υπάρχουν τόσοι άστεγοι και ενδιαφέρεστε για τα ζώα", εκτός από εμετικό είναι και κακόπιστο και κομπλεξικό.

Τέτοια επιχειρήματα φέρουν, είτε όσοι μισούν τα ζώα για λόγους που μπορεί να εξηγήσει ένας ψυχολόγος κι όχι εγώ, είτε γιατί είναι οι ίδιοι ανεπαρκείς και νιώθουν ενοχές που δεν βοηθούν κανέναν, ενοχές τις οποίες μεταθέτουν σε όσους βοηθούν.

Στην ουσία ενδέχεται πολλοί από αυτούς να λένε στον ενεργό φιλόζωο "ναι, αλλά τόσοι άνθρωποι ζουν άστεγοι", ενώ στον ενεργό φιλάνθρωπο να λένε "ναι, αλλά τα ζωάκια πεθαίνουν".

Ανάλογα πάντα με το ποιος είναι ο συνομιλητής τους, έτσι, για να πουν κάτι, ωςανόητοι μπαγλαμάδες.

Προσωπικά βγάζω το καπέλο σε κάθε ακτιβιστή, είτε βοηθάει ανθρώπους, είτε ζώα.

Για μένα κάθε οργανισμός που αναπνέει πρέπει να προστατευτεί και να μη βρίσκεται σε απόγνωση.

Δεν είμαστε ανώτεροι από τα ζώα, ούτε αυτά είναι αναλώσιμα.

Είναι σαν παιδιά στη συνείδηση μου.

Το ίδιο ανυπεράσπιστα και ανίκανα να βρουν λύσεις στα προβλήματά τους, όπως τα μικρά παιδιά.

Βασίζονται σε κάποιον άλλον για να τα σώσει, σε αντίθεση με έναν ενήλικα ο οποίος έχει μεγαλύτερες πιθανότητες επιβίωσης, μέσω αποτελεσματικών επιλογών.

Οπότε, ο εξυπνάκιας των κοινωνικών δικτύων θα πρέπει να βρει άλλοκαλύτερο επιχείρημαγια να μειώσει τους φιλόζωους ή να παραδεχθεί ότι δεν έχει κάνει το παραμικρό ο ίδιος, κι έχει φάει τα λυσσακά του από την κόμπλα του γι αυτό.

Αλλιώς, ας το βουλώσει και ας κουνήσει τον πισινό του για να σώσει κανένα ζωντανό ον.

Ετικέτες

Η ΓΝΩΜΗ ΣΟΥ ΜΕΤΡΑΕΙ